ว่ากันว่ามีคนเขียนให้การ์ตูนเรื่องนี้จบหลายแบบ
> > แต่ตอนต่อไปนี้เป็นตอนจบของเรื่องนี้ที่หลาย ๆ คนชอบที่สุด
> >
> >
> >
> > บ่ายวันหนึ่ง ซึ่งก็เป็นวันธรรมดาเหมือนวันอื่นทั่วไป
> > โนบิตะกลับมาจากโรงเรียน และวิ่งขึ้นชั้น 2 ไปที่ห้องของเขา
> > โดเรมอนกำลังนอนอยู่ในห้อง ...ซึ่งก็เป็นเหมือนปกติทุก ๆ วัน
> >
> > "เฮ้!! โดเรมอนตื่นเถอะแล้วไปเล่นด้วยกัน" โนบิตะชวน
> > แต่โดเรมอนก็ยังไม่ตื่น
> > โนบิตะคิดว่า โดเรมอนคงจะเหนื่อย ปล่อยให้นอนต่อไปดีกว่า
> >
ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกไปเล่นข้างนอนกับชิซูกะและเพื่อนคนอื่นๆ
> >
> > 2-3 ชั่วโมงต่อมา เมื่อโนบิตะกลับถึงบ้าน
> > เขาพบว่าโดเรมอนยังนอนอยู่นิ่งที่เดิม
> > โนบิตะเริ่มรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่แปลกไป
> > "ปกติโดเรมอนไม่นอนนานอย่างนี้นี่นา "
> >
> > เขาพยายามจะปลุกโดเรมอน แต่ก็ไม่มีการตอบสนองใดๆ
> >
> โนบิตะเริ่มรู้สึกกลัวและพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะปลุกโดเรมอน
> > แต่ไม่ว่าโนบิตะจะพยายามแค่ไหน
ก็ทำให้โดเรมอนตื่นขึ้นมาไม่ได้
> >
> > ถึงตอนนี้โนบิตะรู้ชัดเจนแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ
> > โดเรมอนไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน..
> >
> > โนบิตะเริ่มร้องไห้
> > แต่แม้จะร้องไห้หรือตะโกนเรียกอย่างไร..
> > เจ้าหุ่นยนต์แมวตัวอ้วนก็ไม่เคลื่อนไหว
> >
> > แล้วโนบิตะก็เกิดความคิดขึ้นมา!!
> > เขากระโดดลงไปในลิ้นชักโต๊ะ.. ใช่แล้ว! ไทม์แมชชีนนั่นเอง
> > โนบิตะใช้ ไทม์แมชชีนไปในอนาคต ไปหา โดเรมี น้องสาวของโดเรมอน
> > โนบิตะไปขอความช่วยเหลือจากโดเรมี และพาเธอกลับมากับเขา
> > กลับมาในปี 1998
> >
> > หลังจากนั่ง ไทม์แมชชีน กลับมายัง ปี 1998
> > โดเรมีก็เริ่มตรวจระบบต่างๆ
> เพื่อดูว่ามีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับพี่ชายของเธอ
> > หลังจากนั้นไม่นาน โดเรมีก็บอกว่า..
> > "แบตเตอรี่ของโดเรมอนหมด"
> >
> > โนบิตะได้ยินดังนั้นก็โล่งใจ และบอกกับโดเรมีว่า
> > "แบตเตอรี่หรือ?? โดเรมอนไม่ได้เสียหายอย่างอื่นใช่ไหม
> > งั้นจะรีรออะไรอยู่ล่ะ รีบเปลี่ยนแบตเตอรี่ใหม่ให้เขา
> > และทำให้โดเรมอนตื่นกลับมาเหมือนเดิมทีสิ"
> >
> > แต่ ..โดเรมีส่ายหน้าและพูดขึ้นว่า
> > "โนบิตะซัง ฉันควรทำอย่างนั้นเหรอ??"
> >
> > "อะ... อะไรนะ โดเรมี เธอหมายความว่ายังไง???"
> > โดเรมีตอบว่า..
> > "ก็ แบตเตอรี่หลักของ โดเรมอนอยู่ตรงนี้ ใกล้กับกระเป๋าหน้าของเขา
> และไฟมันหมด
> > แล้ว
> > ซึ่งแต่เดิมโดเรมอนจะมีแบตเตอรี่สำรองอยู่ที่หู
> > แต่ก็อย่างที่รู้ ๆ กันล่ะว่า
> หูของโดเรมอนถูกหนูแทะกินไปเมื่อหลายปีมาแล้ว
> > ดังนั้นตอนนี้โดเรมอนก็เลยไม่มีแบตเตอรี่สำรอง"
> >
> > "แล้วมันหมายความว่ายังไงล่ะ" โนบิตะสงสัย
> > "ก็หมายความว่า ถ้าฉันเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดเรมอน
> > ความทรงจำทุกอย่างของโดเรมอนก็จะหายไปจากส่วนของหน่วยความจำนะสิ"
> >
> > "อะไรนะ?????? "
> >
> > "แล้วเธฮยังจะให้ฉันเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้อย่างนั้นหรือ"
> >
> > โนบิตะหลับตาแล้วร้องไห้....
> > แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็หยุดร้อง และบอกโดเรมีจังว่า..
> > "โดเรมี ขอบคุณนะที่อุตส่าห์มา ฉันจะดูแลโดเรมอนเอง
> เธอกลับไปอนาคตเถอะ"
> >
> > โดเรมีจังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพื่อช่วยโนบิตะดี
> > เธอเข้าไปกอดโนบิตะเพื่อปลอบใจ และก็กลับไปอนาคต
> >
> > หลังจากโดเรมีกลับไป
โนบิตะอุ้มโดเรมอนไปนอนในตู้ของโดเรมอนตามเดิม
> >
> > วัน-เวลาผ่านไป...........
> > ปี ค.ศ.2010 โนบิตะโตขึ้น
> > ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็เปลี่ยนไป เขาทุ่มเทเรียนอย่างหนัก
> ไม่มีการร้องไห้อีกต่อ
> > ไป
> > และเขาก็มีชีวิตอยู่โดยที่ไม่มีโดเรมอน
> > เขาบอกชิซูกะและทุก ๆ คนว่า โดเรมอนได้กลับไปสู่อนาคตของเขาแล้ว
> > และจะไม่สามารถได้พบกับโดเรมอนได้อีกต่อไป
> >
> > ชิซูกะรู้สึกประทับใจในท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างเหลือเชื่อของโนบิตะ
> ซึ่งแตกต่างจากเมื่อ
> > ก่อนอย่างสิ้นเชิง
> > พวกเขาตกหลุมรักซึ่งกันและกัน
และในที่สุดก็ได้แต่งงานกัน...
> >
> > โนบิตะเติบโตเป็นนักวิทยาศาสตร์
> เขาได้สร้างห้องของเขาให้กลายเป็นห้องทดลอง
> > และทุ่มเทศึกษาอย่างหนักในงานของเขาตลอดทั้งวัน
> > เขาได้บอกชิซูกะว่าไม่ให้เข้ามาในห้องทดลองของเขา
> > เพราะมีสิ่งที่เป็นอันตรายอยู่มากมาย
> >
> > แต่แล้ววันหนึ่งเขากลับเรียกชิซูกะให้เข้าไปในห้องของเขา
> > ห้องทดลองซึ่งเขาเคยบอกว่าเต็มไปด้วยอันตราย
> > นั่นเป็นครั้งแรกที่ชิซูกะได้เข้าไปในห้องของสามีเธอ
> >
> > และเมื่อชิซูกะเข้าไป เธอถึงกับตกใจจนพูดไม่ออก....
> > เพราะสิ่งที่เธอเห็น- -เพื่อนเก่าของเธอ..
> ผู้ที่เธอเคยเล่นด้วยในวันเด็ก
> > "โดเรมอน"
> >
> > โดเรมอนไม่ได้เคลื่อนไหว ดูเหมือนว่าเขากำลังหลับ
> >
> > "ดูนะชิซูกะ ฉันจะเสียบปลั๊กเดี๋ยวนี้แหละ.."
> > โนบิตะเปิดสวิตช์หลักของโดเรมอน
> > โดเรมอน ลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว.....
> >
> > นั่นเป็นช่วงเวลาสำหรับคำถามที่ทุกคนอยากรู้ว่า
> "ผู้ประดิษฐ์โดเรมอน... คือใคร"
> > มีคำตอบที่ชัดเจนแล้วว่า คนนั้นคือ โนบิตะ นั่นเอง....
> >
> > ที่โนบิตะเรียนอย่างหนัก และทุ่มเท ก็เพื่อที่จะได้พบ
> ได้คุยกับเพื่อนเก่าของเขาอีกครั้งห
> > นึ่ง
> > จนถึงขณะนี้.. โนบิตะก็กลายเป็นผู้ที่สร้างโดเรมอนขึ้นมา
> > เขาได้ค้นพบโครงสร้าง สถาปัตยกรรม
> และโปรแกรมทั้งหมดที่เป็นแบบฉบับของโดเรมอ
> > น
> >
> > โนบิตะและชิซูกะ ร้องไห้เบา ๆ ด้วยความยินดี....
> > ขณะที่โดเรมอนลืมตาขึ้นมา... มองไปรอบ ๆ
> และในที่สุดก็พูดขึ้นว่า
> > "โนบิตะ นายทำการบ้านเสร็จรึยัง?"
> >
> >
เมฆสีขาวบริสุทธิ์ยังคงลอยล่องอยู่บนท้องฟ้าเหมือนดังวันก่อน
> > วันเวลาที่พวกเขาได้ร่วมใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน....
> > ...............................................................
> >
> >
> >
> >
> > The End.